Column: Littekens en feestjes

5 comments
Bron foto.
Gister avond heb ik samen met één van mijn beste vriendinnen doorgebracht op het feestje van een schoolgenootje van ons. Omdat ze geslaagd was, yay! Samen met een vriendin van haar gaf ze een BBQ voor haar vrienden, mensen van school en vrienden van deze vriendin. Veel mensen, veel heerlijk eten en nog meer gezelligheid! Het was nog lekker zonnig dus bijna iedereen liep heerlijk in zijn of haar t-shirt rond. Allemaal blote armen dus, waaronder wel twee erg opvallende...

Een meisje, kort haar, lief maar krachtig gezicht en een positieve uitstraling. Spijkerbroek, donkerblauwe top en armen vol littekens. Niet van een ongeluk, geen brandwond van die ene keer dat het mis ging met pannenkoeken bakken, geen schaafwondjes van het te dicht langs de bosjes fietsen. Nee, echt littekens. Ze sneed. Haar linkerarm vol met littekens, tot haar bovenarm toe, stukken huid die zo goed en kwaad als dat mogelijk was hadden willen herstellen na de aanvallen van het mes. Rechts een paar schrammen. Ik denk dat ze rechtshandig is.

Ik moest mezelf dwingen niet te kijken. Het was al zo dapper dat ze zo rond liep, met blote armen, haar oude geheim voor iedereen zichtbaar. Wouw, respect!

Het ging regenen, en we verdwenen allemaal naar binnen, de schuur in. Op ten duur zat ze daar brood te snijden. Een groot scherp mes in haar handen. "Zou je haar dat mes nou wel geven?" klonk het hard door de schuur, richting de vriend die haar het mes had gebracht en nog meer richting haar. Wat mensen hielden hun adem in. Dat zeg je toch niet? Toch niet tegen haar!? Maar ze lachte erom. Een zucht van verlichting ging voelbaar door de schuur.

Het was ergens heel raar om daar op een feestje aan de denken, maar ik was blij dat ik niemand "emo" hoorde fluisteren of roepen. Maar wouw, echt heel veel respect voor deze meid! Ze had uitstraling, ze was stoer, ze had kracht. Haar verleden en zwakte overwonnen, en niet bang om toe te geven dat ze het moeilijk heeft gehad. Die blote armen vol littekens die toch wel een behoorlijke (voor velen; eerste) indruk achterlaten.

Ze liet me zien dat het niet erg is je littekens te hebben. En ik zou zelf nooit maar dan ook nooit snijden, maar toch heb ik ook mijn littekens. Iedereen heeft wel een klein schrammetje ergens, letterlijk of figuurlijk. En dat is eng om voor uit te komen, dat kost veel kracht, maar ik denk dat juist de erkenning van je littekens je sterker kan maken, en je littekens kan laten verwagen. Misschien niet letterlijk, maar wel hun betekenis voor jou en anderen. Littekens wijzen namelijk altijd op het verleden, en omdat we dat niet kunnen veranderen zullen we daarmee moeten leren leven...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

5 opmerkingen :

  1. Mooi geschreven! En wat knap van zo'n meisje om dat te doen!
    liefs,

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat mooi geschreven zeg! Erg knap:)
    liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wow, echt super mooi geschreven!
    Inderdaad, het meisje mag echt trots zijn op zich zelf!
    x

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooi geschreven!

    xcomemoda.blogspot.nl

    BeantwoordenVerwijderen
  5. wat een mooie column, 1 van mijn vriendinnen heeft zich een hele tijd gesneden en bedekte haar armen daarom ook. Dit jaar droeg ze ineens korte mouwen en ik vind het zo dapper, want je krijgt geheid vragen. Zulke mensen zijn echt inspirerend, waren er maar meer van!

    BeantwoordenVerwijderen

Comments make me happy <3
(Je URL in de comment zetten is not done, ook bij winacties)

Mogelijk gemaakt door Blogger.